शीर्षक: धरा
छन्द: सार्दुलविकृडित
यो ठुलो जगतै ब्रह्माण्ड बीचमा, अहो विशाल धरा।
कतै छ उष्णता उजाड मरुभूमि, कतै उद्यान मनोहरा।।
डाँडाकाँडा चाहुर अनि उपत्यका, पर्वत पखेरा पनि।
जेलिदै आँकुरा ढाकेर टाकुरा, फूल्छन् ती संजीवनी।।
प्राणीमा चेतना विकसित भइकन,बन्यो मानव सभ्यता।
मस्तिष्क मेधावी तत्वज्ञा र विद्वान, बन्छन्
विज्ञानबेता।।
विद्या ज्ञान आदर्श आस्था साधना, किन्तु चैतन्य रास।
खोलीको तटको ढुङ्गाढुङ्गा चारैतिर,बस्छन् ईश्वरले बास।।
प्राणी र हरिया वनस्पति पर्यावरण, अनुकुल जलवायु।
ओजस्वी अनुकुल अनन्त धराको, असङ्ख्य बर्ष आयु।।
बस्दथ्यो जीव नै अघिल्लो युगमा, यही धरातल माथि।
भेटिन्छ प्रमाण जिवाश्म भीमकाय,अस्थिरपञ्जर र छाती।।
कम्प कम्पन विपति यो धरामा, गड्गड्गड गड्गडाउँछ।
पग्लेर तरलै खनिज र परमाणु, लाभाहरु बगाउँछ।।
जर्जर्जर जलाधी भूगर्भ विचलन,अहो प्रलयकारी।
उर्लन्छ गगनै चुम्न त्यो ज्वारभाटा, महासमुद्र पारी।।
आठै ती ग्रहगण घुम्दछ पथमा, पछ्याउँदै आफ्नो गति।
छपक्कै रोशनी उज्जर निहारिका, ताराहरु छन् कति।।
यो बिशाल धरणी गर्दछन् परिक्रमा, चन्द्र उज्जर मणि।
छक्कै पर्दो हो देखी यो बिचि
त्रता,स्वयम विधाता पनि।।
